Af mér


Af mér er allt gott að frétta.... þ.e. ég allavega nenni ekki að gráta eða nöldra yfir neinu...hehehe.
Steinn Hrannar braggast vel og ég er svona að venjast því að vera mamma. Það er ýmislegt sem ég er búin að aðlaga nýjum aðstæðum og sjálfsagt alveg fullt sem ég á eftir að aðlaga. Skruppum í sveitina og vorum þar í tvær vikur. Það var voða notó að fá hjálp og vera í rólegheitunum hjá foreldrum mínum. Það var samt líka voða gott að komast heima og nú er bara fyrir höndum að reyna að koma okkar lífi í rútínu. Er að vonast til að geta farið að nudda eftir ekkert voðalega langan tíma. En er samt ekkert að flýta mér. Tíminn einhvernveginn bara flýgur áfram og dagarnir bara hverfa. Er að reyna að vera dugleg að fara út að labba amk á meðan veðrið er svona gott. Hef aðeins verið að nýta þessa labbitúra líka í að fara í heimsóknir og hitta fólk. Þannig að ég var t.d. bara að koma heim um kl. 21 í kvöld... en fór út eitthvað um kl. 15.... skrapp í búð og svo í heimsókn. Fínt líka að fara að reyna að byrja að koma sér í form aftur... fer vonandi að fara að komast í ræktina aftur. Synd að vera að borga alltaf mánaðargjald í ræktina og komast ekkert. En það er víst ekki hægt að frysta kortið mitt og ég er með samning fram í júní 2009. Hehe ég er alveg búin að plana þetta sko...hehehe...set Stein Hrannar í pössun hjá Freyju systir á meðan ég er í ræktinni. Hún býr nefnilega mjög stutt frá og þá gæti ég gefið honum að drekka þar áður en ég fer í ræktina. Skotist svo í ræktina. Og gefið honum hjá Freyju um leið og ég kem úr ræktinni aftur. Þá þarf ég ekkert að vera að stressa mig á tíma í ræktinni. Á reyndar eftir að ræða þetta við Freyju...híhí. En hún er hvort eð er búin að panta að vera uppáhalds-frænkan þannig að hún getur unnið í því á meðan ég er í ræktinni...hehe.

Jæja vildi bara láta vita að ég er á lífi. Þarf að fara að sinna litla snúðnum mínum.
Þetta skrifaði Gulla kl. 22:04

 
Breytingar


Það hafa orðið svakalegar breytingar á mínu lífi síðustu vikur og mánuði. Þetta hefur verið erfiður tími en lærdómsríkur. Og nú er bara ekkert að gera nema horfa jákvætt á þennan tíma. Held samt að það sé fyrst núna sem ég er að gera mér grein fyrir því hvað þetta eru samt miklar breytingar. Og að þessar breytingar eru komnar til að vera. Þetta skall svoltið á mér þegar ég kom loksins heim með Stein Hrannar. Þetta er búið að vera meira svona eins og erfið vinna... með löngum vinnudegi. En að vinnudegi loknum þá fór ég heim að sofa.
Það var þó alltaf mjög erfitt að fara heim á kvöldin. Þó að ég treysti starfsfólkinu upp á Vökudeildinni alveg fullkomlega, þá er þetta nú samt barnið mitt og ég vildi vera hjá því. Ég verð því að viðurkenna að ég er mjög fegin að þetta er tímabil sem er liðið.
Við erum held ég bæði að verða búin að venjast þessum breytingum. Auðvitað eru ennþá hlutir sem við erum að læra inná... og þá sérstaklega ég.
Ég hef samt svoltið verið að spá í það hversvegna fólk þarf alltaf að vera að velta því fyrir sér hverjum barnið líkist. Hvort líkist það föður eða móður. Ég hef aldrei átt eitthvað sérlega auðvelt með að sjá það. Og satt best að segja finnst mér Steinn Hrannar bara líkjast sjálfum sér. Ég er búin að heyra rosalega mikið af báðu.. bæði því að hann líkist mér og því að hann líkist pabba sínum. Ég held því þó áfram fram að hann líkist bara sjálfum sér.

Vildi bara láta vita að ég er ekki alveg týnd. En ætla þó að fara að skreiðast í bælið.
Þetta skrifaði Gulla kl. 02:39